یاد ایام گرامی بادا

یاد روزی که ز هر گوشه ی آن خانه ی گرم

نغمه ای بر میخواست

صبح آواز خروس

نغمه ی گنجشکان

ناله ی زنگ قدیمی حیاط

و دمادم نعره ی بوق قطار

و چه آسان بگذشت

حجمه ی خاطره ها...

و در این رهگذر سخت زمان

جز دل سنگی دیوار در این خانه ی سرد

و صدای مبهم و تلخ سکوت

چه نسیبی است برای دل افسرده ی من !؟

گر امیدم به نگاه پرمهر

وحضور جاودان تو نبود...

دعاها را در ادامه ی مطلب بخوانید

لطفاً آمین بگوئید:

      خداوند مرگ و زندگی را آفرید تا بیازماید که کدامیک از شما درست کارترید.

                                                                                                      سوره ملک ، آیه 2

آدمیان کویری و دریایی

آدمی موجودیست پیچیده و تا حد قابل توجهی غیرقابل  پیش بینی ... استعدادها ، تفکرات و رفتار انسان ها در زمانهای متفاوت باعث پیچیدگی بیشتر آنها میشود و در نتیجه این تفاوت هاست که عکس العمل های مختلفی توسط اعضای یک جامعه دربرابر رخدادها شکل میگیرد که البته این تفاوت در عملکردها منحصر به قشر یا سطح خاصی از جامعه نشده و به تمام اعضای جامعه بسط می یابد و این نکته ای قابل تامل در آزمایش ، بررسی و دسته بندی افراد به شمار میرود.این آزمون شامل هیچگونه محدودیت ، استثنا یا شرایطی خاص نمیباشد و از راس هرم یک جامعه تا قاعده ی آن نافذ است.در مسایل گذشته که در بحبوحه ی دهمین دوره ی انتخابات کشور به وجود آمد بسیاری از افراد اعم از سیاسی و غیر سیاسی ، مذهبی و غیرمذهبی ، دانشگاهی و غیردانشگاهی و حتی ایرانی و غیر ایرانی جوهره ی واقعی (نه حقیقی ) خود را- که گاهی مطابق با آنچه ادعا میکردند بود و گاهی متنافر با آن- به نمایش گذاردند. اتفاقاتی که موجب جان باختن بسیاری از هموطنان به ویژه جوانمان شد که تنها گناه آنها خلوص نیت و اعتمادشان به افرادی نالایق بود. ای کاش هر کدام از دو طرف دعوا لحظه ای را به چالش کشیدن تفکر خود اختصاص میدادند و باور میکردند که دنیا برای همه جا دارد و عدم کارآمدی تعصب در تاریخی که سرشار از اشتباهات اینچنینی آدمیست، اثبات شده است.

 در این متن تقسیم بندی انسان ها به دو گروه کویری و دریایی با شاخصه هایی که در بخش دوم در رابطه با دو گروه توصیف میگردد، مورد توجه است.

آدمی را در طول عمر میتوان به دوگروه کویری و دریایی تقسیم نمود.انسان های کویری با تمام بزرگی، رنگشان زرد است ، رنگی بی روح را تا بی نهایت وجودشان به نمایش میکشند. در کویر چیزی جز خشکی نمیتوان یافت و در کنار  آدمیان کویری نیز تنها خشکی وجودشان را می شود حس نمود. خوبی و پاکی، انسان های کویری را به همان اندازه که برکات آب شوره زار را متغیر میسازد؛ متاثر میکند. در گستره ی کویر جایی برای هارمونی رنگها نیست. جز زرد بی روح نمیتوان انتظار بیشتری از کویر داشت؛ نه سبزینگی حیات و نه حتی سرخی مرگ معتقدانه.حتی اگر گیاهی در آن بروید با خار پوشانده میشود و بهره ای به کسی نمیرساند. زردی کویر حتی در بینهایت نیز توفیق آمیختگی با آبی آسمان را نداردو این منتهای شوریدگی است.

اما دریایی که سه لایه دارد و هر کدام شاهدی بر جوهره ی متعالی آن است.

لایه ی میانی یعنی ماده ی سازنده ی آن که آبی است پاک و به وجود آمده از پیوستن رودهایی که در راه خود غم از دل ها شسته ودر  دل همیشه غمخوار دریا میریزند.این لایه قلب دریاست؛ قلبی شفاف و الهی.دریا به برکت قلب خود زمین را رنگ میزند و جالب اینکه نفع دریا به زمین های اطرافش محدود نیست و فرسخ ها آنسوتر را نیز مورد حاتم بخشی دست نگارگر خویش قرار میدهد(باران).

لایه عمیق تر که در احاطه قلب و متاثر از برکت آن است جلوه ای از نگارگری های سخاوت مندانه اوست که در اعماق وجودش نمود عینی می یابد.دنیایی رنگارنگ و سرشار از حیات،جنب و جوش و زیبایی، که هیچ کس را یارای انکار جذابیت آن نیست(محیط زیست اعماق دریا).این رنگین کمانی است که در اعماق قلب هر آدم دریایی میتوان یافت ولی باید به اعماق قلب او سفر نمود.

لایه ی بالایی که سخاوت بی حد و حصر دریا را به رخ میکشد.لایه ای به رنگ آبی ، در اوج بی رنگی جوهره ی دریا که آبی شفاف است.

بدین طریق دریا در لایه ی بالایی رنگی آبی را برای آرامش نظاره کنندگان دارد و در نتیجه ی عشق بازی همیشگی اش با باد صدایی دلنواز ، در لایه ی میانی آبی پربرکت را که سخاوتمندانه به دست ابر می سپرد و در اعماق خود دنیایی برای تغذیه آدمی و سرشار از زیبایی؛ که تمام اینها را پیشکش دنیای اطرافش میکند.

آسمان در جلوی چشم هر نظاره کننده ای دریایی متشکل از آبی بیرنگ را همرنگ خود ساخته ودر نهایت به لقای خود میرساند و این منتهای پاکی ، شفافیت ، سخاوت و الوهیت است.

درانتها تشخیص آدمیان کویری و دریایی در جامعه ی امروزمان را به شما وامیگذارم.

جوهرتان اگر هم دریایی نیست ، دریایی باد.

عذر میخوام که وقتتون رو می گیرم. به من اعتماد كنيد و اين مطلب را تا پايان بخوانيد ...

گاهي احساس نفرت از جام وجودم سرازير مي گردد.

نفرتي بس عميق از اين احساس ستيزي ها ...

از اين كه عمري را به حماقتِ سركوب احساس مي گذرانيم و در پايان راه كوله باري ازعقده هاي قلبي و روحي را به عنوان دستاورد خود خواهيم يافت.

درحالي كه تنها نگاهي كوتاه به تاريخ و حسرت هاي تاريخي ِ  پيشينيان به ما خواهد گفت كه احساس بزرگترين دستاويز آدمي براي رهايي از بندهايي است كه او را به صلابه ي بيماري هاي روحي و عاطفي ميكشاند و ما از تجربه ي تاريخ كه به  ستايش عشق هاي رسوا و طغيان هاي بي پروا در برابر جورو مذمت احساس ستيزي ها مي انجامد ، هيچ استفاده اي نمي كنيم.

از بزرگترين اعتقادات من :

            « استفاده از تجربيات گذشتگان يكي از بزرگترين برتري هاي انسان بر حيوان است. »

پس انسان ها بخوانند(ادامه مطلب):

سالهای سال است به رسم وفا و  با دلهایی آکنده از غم و سینه هایی سرشار از شرمندگیِ قدرناشناسی هایمان محرم را می آراییم ... بر چهره هایمان رنگی به شفافیت اشک میزنیم٬  ادبیاتی از جنس مرثیه را سرلوحه ی قلمهمان می نهیم ٬ لبخند را بر لبانمان حرام میداریم و زندگی را با حسین (ع) معنا میکنیم تا تنها یک چیز را فریاد کنیم...

                                                         آزادگی روح و عزت نفس را ...

امید روزی راست که دیگر هیچ ضعیفی نباشد تا برای گرفتن حقش  پناه به خونریزی برد و دیگر رنگی از خشونت بر لوح هستی باقی نماند.

در ضمن امید به خدا من روز عاشورا عازم کربلا خواهم بود از تمامی دوستان درخواست دارم تا اگر عملی ناصحیح از جانب بنده در حق ایشان سر زده است این برادر  کوچکشان را حلال نمایند...

التماس دعا

  RSS